I dzień trwa dłużej, niż sto lat... (po rosyjsku)

"Dzień trwa dłużej niż sto lat" - to przedostatni wiersz bardzo zadowolony wiersze o miłości, ale zupełnie inny dźwięk, to robi się w powieści.Wieczny dzień nie będzie czasu, zapalił się ze szczęścia, a pogrzeb bliskiego przyjaciela głównego bohatera.Tak więc, słynny wiersz miłości zamienia się głęboko filozoficzne i rozumowanie tutaj jest wieczna samotność człowieka w rozległym świecie.

"И дольше века длится день"

Вплетение мифологии в реальную жизнь в произведениях Ч. Айтматова создает особый неповторимый авторский стиль. Всемирно известный киргизский писатель исследует проблемы человека в современном мире, утрачивающего связь со своим родом, традициями, грозящие человеку разрушительными последствиями. Автора прежде всего интересует вопрос о пути цивилизации, в которой главной движущей силой становится власть денег, а человечность, доброта, милосердие становятся абстрактными понятиями, превращающимися в пустые слова. Мудрость и философичность произведений Айтматова неизменно остаются привлекательными для читателя.