Genialna przyjaciółka (po rosyjsku)

Bestsellerowy cykl powieściowy teraz cała tetralogia w komplecie!

Opowieść o przyjaźni dwóch kobiet składającą się na „cykl neapolitański” otwiera tom Genialna przyjaciółka. Sześćdziesięcioletnia Elena Greco dowiaduje się, że Lila, jej przyjaciółka z dzieciństwa, zaginęła bez wieści. Kobieta podejrzewa, że w końcu wprowadziła w życie swoje odwieczne pragnienie zniknięcia ze świata, a przedtem zgodnie z planem usunęła wszelkie ślady swego istnienia. Szukając motywacji takiego postępku, Elena postanawia opowiedzieć niezwykłą historię ich przyjaźni, zabierając czytelnika w podróż do lat 50. ubiegłego wieku na przedmieścia Neapolu.

W "Historii nowego nazwiska" przyjaciółki mają już po szesnaście lat. Obie czują, że znalazły się w ślepym zaułku. Lila wychodzi za mąż, ale przyjęcie nazwiska męża wiąże się dla niej z utratą własnej tożsamości. Czuje, że coraz bardziej oddala się od swojej przyjaciółki. Elena zaś, niegdyś wzorowa uczennica, właśnie podczas ślubu Lili odkrywa, że nie czuje się dobrze w rodzinnych stronach. Poszukuje więc miejsca dla siebie.

Kolejny tom, "Historia ucieczki", przynosi wieści o tym, że bohaterce udaje się zrealizować ten plan. Elena opuszcza Neapol, kończy studia w Pizie i wydaje dobrze sprzedającą się książkę, niepozbawioną wątków autobiograficznych. Powieść pozwala jej wejść do świata ludzi zamożnych i wykształconych, którzy znacznie różnią się od jej towarzyszy z lat dzieciństwa i młodości. Dla Lili los nie był jednak tak łaskawy. Ma małego synka, ale postanowiła porzucić męża i dostatnie życie, które jej zapewnia. Podejmuje pracę w fabryce w bardzo ciężkich warunkach, gdzie zjawiska wykorzystywania pracownic i korupcja stanowią codzienność.

Mijają kolejne lata. Mimo że w życiu Eleny i Lili wiele się zmienia, przyjaźń nadal zajmuje w nim ważne miejsce. Z "Historii zaginionej dziewczynki" dowiadujemy się, że Elena wraca do Neapolu gnana pragnieniem bycia z mężczyzną, którego zawsze kochała. Lila zaś odnosi wreszcie sukces zawodowy – zostaje przedsiębiorcą. To skazuje ją na zaakceptowanie tego, czym zawsze gardziła: nepotyzmu, szowinizmu i przemocy.